Ποδόσφαιρο

Η πολιτική εισχωρεί στο ποδόσφαιρο

Image

Παράλληλα με την αθλητική δραστηριότητα, στις δύσκολες στιγμές που περνούσε ο κόσμος με τα μαύρα σύννεφα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου να τον σκεπάζουν, άρχισε (από το 1943) να ριζώνει στην Κύπρο ο πολιτικός παρεμβατισμός στον αθλητισμό. Ορισμένα πολιτικά κόμματα προσπαθούσαν, με τον δικό τους τρόπο, να θέσουν κάτω από το άρμα τους αθλητικά σωματεία. Οι εξελίξεις των πραγμάτων υποβοήθησαν αυτή την τάση. Στην Ελλάδα είχε ξεσπάσει ο εμφύλιος πόλεμος. Ορισμένοι Γυμναστικοί Σύλλογοι της Κύπρου και σωματεία, των οποίων τα καταστατικά περιείχαν πρόνοια ότι τα μέλη τους έπρεπε «να διακατέχονται από εθνικά ιδεώδη», ζήτησαν από τα μέλη τους και από τα σωματεία να υπογράψουν τηλεγραφήματα και επιστολές καταδίκης «του παιδομαζώματος», της «δολοφονίας του υπουργού Δικαιοσύνης της Ελλάδος Χρ. Λαδά» και συμπαράστασης προς τον βασιλέα των Ελλήνων, ο οποίος ηγείτο του στρατού που πολεμούσε εναντίον των κομμουνιστών. Τα τηλεγραφήματα και τις επιστολές αυτές αρνήθηκαν να υπογράψουν ορισμένοι αθλητές και ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα να αποβληθούν από συλλόγους και σωματεία (ΓΣΠ, ΓΣΕ, ΓΣΟ, ΑΠΟΕΛ κ.α.). Με βάση το μέτρο αυτό, ο σύλλογος «Κινύρας» Πάφου διεγράφη από τη δύναμη του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών και Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), η δε Τοπική Επιτροπή ΣΕΓΑΣ Κύπρου (ΤΕΣΚ) στις 24.12.1948 αποφάσισε  πως θεωρήστόν «Κινύραν» ς μή λληνοπρεπς σκεπτόμενον καί συνεπς μή χοντα θέσιν ες τήν λληνικήν θλητικήν οκογένειαν.

 

Στους αποβληθέντες αθλητές και συλλόγους δεν επιτρεπόταν η είσοδος στα στάδια, τα οποία στην ολότητά τους ανήκαν στους Γυμναστικούς Συλλόγους. Αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών ήταν η δημιουργία νέων σωματείων (όπως η «Ομόνοια» Λευκωσίας) και ξεχωριστής Ομοσπονδίας με την επωνυμία Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΚΕΠΟ). Τα πρωταθλήματα και γενικά οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις των σωματείων αυτών γίνονταν σε ανοικτά γήπεδα ή σε δημοτικά (όπως στην περίπτωση της Αμμοχώστου). Ο διαχωρισμός σε δεξιά και αριστερά σωματεία συνεχίστηκε μέχρι το 1953.

 

Προσέγγιση ΚΕΠΟ και ΚΟΠ:  Στις 16.8.1953 τα σωματεία μέλη της ΚΕΠΟ ζήτησαν με έγγραφό τους την ένταξή τους στη δύναμη της ΚΟΠ. Τα σωματεία αυτά ήσαν: «Ομόνοια» Λευκωσίας, «Ανταίος» Λεμεσού, «Αλκή» Λάρνακος, «Νέα Σαλαμίς» Αμμοχώστου, «Νέος Αστέρας» Μόρφου, «Ορφέας» Λευκωσίας και τα συγχωνευθέντα δυο τουρκικά σωματεία της Λάρνακας «Τεμίρ Σπορ» και Λ.Τ.Σ.Κ.

 

Για τις λεπτομέρειες επανόδου των σωματείων στην ΚΟΠ, η ΚΕΠΟ εξουσιοδότησε τους Ματθαίο Παπαπέτρου, Κώστα Καουνίδη, Χρύση Δημητριάδη, Κώστα Νικολάου και Δημήτριο Φωτίου. Η θέση της ΚΕΠΟ καθοριζόταν με ανακοίνωση που εξέδωσε στις 30.7.1953 και που μεταξύ άλλων ανέφερε: δηλοῦμεν κατηγορηματικά  ὅτι   Ὁμοσπονδία μας καί τά ὑπ’ αὐτήν Σωματεῖα εἶναι καθαρῶς καί μόνον ἀθλητικά Σωματεῖα, χωρίς οἱανδήποτε ἀπολύτως πολιτικήν χροιάν, κομματικήν ἀνάμειξιν, πολύ δέ περισσότερον κομματικήν ἐξάρτησιν.

 

Η ΚΟΠ σε συνεδρία της στις 12 Σεπτεμβρίου 1953 αποφάσισε να στείλει το αίτημα της ΚΕΠΟ στην τακτική γενική συνέλευσή της στις 19 Σεπτεμβρίου 1953 και ταυτόχρονα να απευθυνθεί στην ΤΕΣΚ για να πληροφορηθεί εάν στο μεταξύ, επήλθε οποιαδήποτε μεταβολή στην τακτική της και των υπ’ αυτήν Γυμναστικών Συλλόγων, που είχε υιοθετηθεί από το τέλος του 1948  ὅπως ἀποκλείωνται ἐκ τῶν σταδίων συναντήσεις ἀθλητῶν καί ποδοσφαιριστῶν ἀνηκόντων εἰς κομμουνιστικάς ὀργανώσεις.

 

Στις 11 Οκτωβρίου 1953, σε σύσκεψή της με τους Γυμναστικούς Συλλόγους, η ΤΕΣΚ μελέτησε την επιστολή της ΚΟΠ και αποφάσισε να επιτρέψει την επάνοδο των ομάδων της ΚΕΠΟ στα στάδια των Γυμναστικών Συλλόγων,  ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὅτι δέν πρέπει νά ἀναμειγνύωνται εἰς τήν πολιτικήν καί ὅτι θά πειθαρχοῦν εἰς τήν γραμμήν τῆς Ἐθναρχίας. Ταυτοχρόνως ὅλα τά Ἑλληνικά Σωματεῖα ὀφείλουν νά φέρωνται ἐθνοπρεπῶς. Εἰς κάθε Ἑλληνικόν Σωματεῖον τό ὁποῖον δέν θά ἠ κολούθει τήν ἀπόφασιν αὐτήν, θά ἀπαγορεύεται ἡ χρησιμοποίησις οἱουδήποτε γηπέδου ἀνήκοντος εἰς Γυμναστικόν Σύλλογον. 

 

Η «ενοποίηση του ποδοσφαίρου»:  Η ΚΟΠ, σε γενική συνέλευση που έγινε στις 19 Οκτωβρίου 1953 στο οίκημα του σωματείου «Τσετίν Καγιά», μεταξύ άλλων, ενέκρινε την ένταξη των σωματείων «Ομόνοια» Λευκωσίας, «Ανταίος» Λεμεσού και «Νέα Σαλαμίς» Αμμοχώστου στη Β΄ κατηγορία. Τελική όμως απόφαση πάνω στο θέμα της κατάταξης των ομάδων σε κατηγορίες ελήφθη σε καταστατική συνέλευση στις 23 Σεπτεμβρίου 1954. Ύστερα από αναλυτική εισήγηση-έκθεση του προέδρου της ΚΟΠ Ν. Στυλιανάκη και μακρά συζήτηση, η συνέλευση αποφάσισε κατά πλειοψηφία όπως τα σωματεία Α΄ κατηγορίας αυξηθούν από οκτώ σε εννέα. Με μυστική ψηφοφορία η συνέλευση ενέκρινε την εγγραφή στην Α΄ κατηγορία της Τουρκικής Λέσχης Λάρνακος «Τεμίρ Τουρκ Σπορ Κουλουπού». Η ένταξη όμως αυτή ακυρώθηκε, ύστερα από απόφαση της γενικής συνέλευσης με έξι ψήφους έναντι μιας, ως αντικαταστατική και η ομάδα επανήλθε στη Β΄ κατηγορία. Στη γενική συνέλευση διορίστηκε Δικαστική Επιτροπή, την οποία αποτελούσαν οι ακόλουθοι: Κρίτων Τορναρίτης, Γεώργιος Βασιλειάδης, Γεώργιος Ρωσσίδης, Φρίξος Μαρκίδης και Ραούφ Ντενκτάς. Αναπληρωματικά μέλη εξελέγησαν οι: Ανδρέας Αραούζος, Ζήνων Πιερίδης και Διαγόρας Νικολαΐδης.

 

Με την «ενοποίηση του ποδοσφαίρου», όπως αποκαλείται η επάνοδος των ομάδων της ΚΕΠΟ στη δύναμη της ΚΟΠ, η Ομοσπονδία συνέχισε, με μικρές μόνο ανωμαλίες στις περιόδους του απελευθερωτικού αγώνα 1955-59 και της τουρκικής εισβολής του 1974, τη διεξαγωγή αγώνων πρωταθλήματος και κυπέλλου, με τις πρωταθλήτριες και κυπελλούχους ομάδες να μετέχουν στα πρωταθλήματα της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (από το 1960 κ.ε.).