Τηλλυρία

Μητροπολιτική περιφέρεια Κύκκου και Τηλλυρίας

Το 2007, στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης της Εκκλησίας της Κύπρου, ιδρύθηκε και η Μητροπολιτική περιφέρεια Κύκκου και Τηλλυρίας στης οποίας την εκκλησιαστική δικαιοδοσία περιλαμβάνονται ολόκληρη η γεωγραφική περιοχή της Τηλλυρίας και η περιοχή της μονής Κύκκου.

Πρώτος μητροπολίτης εξελέγη ο ηγούμενος Κύκκου Νικηφόρος. Η ένταξη της Τηλλυρίας σε χωριστή Μητροπολιτική περιφέρεια και μάλιστα με πλευματικό ηγέτη τον μητροπολίτη Νικηφόρο που είναι ευρύτατα γνωστός για τις αγαθοεργίες και συνδρομές του, η όλη περιοχή δέχθηκε ιδιαίτερα τονωτική στήριξη, δεδομένου και του ότι αποτέλεσε, από το 1974 και εξής, έκταση ουσιαστικά εγκλωβισμένη και απομονωμένη. Οι προσπάθειες του κράτους για διάνοιξη της οδού που μέσω Λιμνίτη συνδέει την Τηλλυρία με την περιοχή Μόρφου και αυτή τούτη την πρωτεύουσα Λευκωσία, προσκρούουν σε άρνηση του τουρκικού κατοχικού στρατού.

 

 

Παρά το ότι έχουν γίνει βελτιώσεις και ασφαλτοστρώσεις αγροτικών και δασικών δρόμων που ενώνουν την περιοχή της Τηλλυρίας με το χωριό Κάμπος και με την οδό από Μαραθάσα προς Λευκωσία, αλλά και με τις περιοχές Κύκκου, Σταυρού Ψώκας και, δυτικά, της Πόλης Χρυσοχούς, η Τηλλυρία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα.

Αν και η Τηλλυρία δεν αναφέρετι ως χωριστή γεωγραφική περιοχή κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι υφίστατο ως τέτοια, δεδομένου ότι απαντάται ως χωριστή επαρχία κατά την αμέσως ακολουθήσασα σύντομη περίοδο της Βενετοκρατίας. Όπως προκύπτει από έγγραφα των αρχείων της Βενετίας, η Τηλλυρία είχε κατά την περίοδο αυτή δική της τοπική διοίκηση, πιθανότατα με έδρα της το χωριό Αμπελικού που φαίνεται να ήταν τότε σημαντικός οικισμός. Η Τηλλυρία έδινε τότε διάφορα προϊόντα, περιλαμβανομένης ξυλείας, ενώ φαίνεται ότι στην περιοχή λειτουργούσε και μικρό ναυπηγείο. Τούτο προκύπτει από βενετικό έγγραφο που αναφέρεται σε ναυπήγηση μίας νάβας στην Τηλλυρία.

 

Νεότερη έρευνα και συντήρηση της μικρής εκκλησίας της Παναγίας Γαλόκτιστης έδειξε ότι ο ναός αυτός υφίσταται από τον 11ο αιώνα και πιθανώς να υπήρξε για κάποια περίοδο μικρό μοναστήρι. Ως μοναστήρι για ένα διάστημα φαίνεται να είχε λειτουργήσει και ο ναός της Παναγίας Χρυσοπατερίτισσας στη διοικητική έκταση του χωριού Πωμός. Ο ναός αυτός είναι κτίσμα του 16ου αιώνα.     

 

Τον Οκτώβριο του 2010, δηλαδή ύστερα από μια 45ετία, άνοιξε και πάλι ο δρόμος που συνδέει τον Κάτω Πύργο με τη Λευκωσία, μέσω του χωριού Λιμνίτης, που βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα. Για να γίνει αυτό κατορθωτό, πραγματοποιήθηκεε ανακατασκευή, ευθυγράμμιση και διαπλάτυνση του δρόμου μεταξύ Πύργου-Λιμνίτη, συνολικού μήκους 5,7 χιλιομέτρων. Ο δρόμος περιλαμβάνει ένα κομμάτι μήκους 2,2 χλμ. εντός της νεκρής ζώνης και 4,5 χλμ. εκτός αυτής. Τα έργα στοίχισαν 4.300.000 ευρώ, χρηματοδοτήθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ και έγιναν από κοινοπραξία ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών εταιρειών.

 

Η όλη προσπάθεια για διάνοιξη του οδοφράγματος του Λιμνίτη ήταν μακρά και χρειάστηκαν αρκετές προσπάθειες σε πολιτικό επίπεδο προκειμένου να υπάρξει συμφωνία. Στην τελετή διάνοιξης του οδοφράγματος Λιμνίτη ήταν παρόντες   οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου.

 

Με τη διάνοιξη του οδοφράγματος, οι κάτοικοι του Πύργου και της γύρω περιοχής μπορούν να φθάνουν στη Λευκωσία μέσω των κατεχομένων σε μια ώρα και 30 λεπτά αντί τρεις ώρες που χρειάζονταν προηγουμένως για να πάνε στην πρωτεύουσα μέσω Πάφου. Εκκρεμεί, ωστόσο, το θέμα της μεταφοράς από και προς τον Πύργο διαφόρων προϊόντων και αγαθών.