Ανταλί Κουτλού Kutlu Adali

Image

Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, ερευνητής και ποιητής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1935 και δολοφονήθηκε στις 6 Ιουλίου 1996 από τουρκοκυπριακή τρομοκρατική οργάνωση με διασυνδέσεις με τον τουρκικό στρατό. Ο Κουτλού Ανταλί μεγάλωσε στην Αττάλεια της Τουρκίας, όπου είχε μεταναστεύσει με την οικογένειά του, όταν ήταν τριών χρόνων. Στην Κύπρο επέστρεψε το 1954. Εξέδωσε διάφορα περιοδικά, ενώ το 1963 εξέδωσε το βιβλίο «Dagarcik» («Η Βούρκα»), που αφορούσε τον λαϊκό πολιτισμό και τις συνήθειες των Τουρκοκυπρίων. Ταυτόχρονα δημοσιογραφούσε στις εφημερίδες «Soz», «Ortam» «Kipris Postasi» και «Yeni Duzen». Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση. Στη "Yeni Duzen" είχε καθημερινή στήλη με τον τίτλο "Από την γαλάζια Κύπρο". 

 

Στα πολιτικά άρθρα του ο Κουτλού Ανταλί πρόβαλλε την ανάγκη για ειρήνη και συμφιλίωση μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, και επέκρινε την πολιτική της Άγκυρας και του Ραούφ Ντενκτάς.

 

Στις 6 Ιουλίου 1996 δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του. Οι σφαίρες που τον σκότωσαν προήλθαν από πυροβόλο όπλο που χρησιμοποιούν οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις. Ο Ανταλί δολοφονήθηκε έξι μέρες μετά που έγινε γνωστό ότι επρόκειτο να καταθέσει ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πλαίσιο της τέταρτης διακρατικής προσφυγής της Κύπρου εναντίον της Τουρκίας. 

 Βιβλίο για τη ζωή του με τον τίτλο "Ο Αληθινός Κύπριος", έγραψε η γνωστή Τ/κ Δημοσιογράφος Σεφκιούλ Ουλουτάγ.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε απόφασή του, ανέφερε ότι οι τουρκικές αρχές δεν ερεύνησαν αποτελεσματικά τη δολοφονία του Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου και διέταξε την τουρκική κυβέρνηση να πληρώσει αποζημίωση 20.000 ευρώ στη σύζυγό του. Ως ύποτες πίσω από τη δολοφονία του φέρονται οι οργανώσεις "Γκρίζοι Λύκοι", και "Τουρκική Ταξιαρχία Εκδίκησης". 

 

Ενα ποίημα για την Κερύνεια

 

Το ποίημα του «Στις ακτές της Κερύνειας» μεταφράστηκε στα ελληνικά:

 

Ελιές μεγάλες και λαδερές
καρπίζουν στα χέρια της μικρής χωριατοπούλας
καθώς η Κύπρος μου στους αιώνες
Ύστερα με χαϊδεύει η αύρα της θάλασσας
ύστερα η φωνή της ελευθερίας πλησιάζει
ύστερα καθώς δίνω τον εαυτό μου
στη δική μου πατρίδα
ελευθερώνομαι
Τα όνειρα είναι δυνατά
σαν το κάστρο της Κερύνειας
Κάτω στο μόλο περιμένουν
με ανοικτές αγκάλες
τον αγαπημένο
εκκλησιές με σιωπηλές καμπάνες
βάρκες που σταμάτησε ο βοριάς
και τα πανιά τους πέσαν
Άδειος ο Ζέφυρος κι ο Παχύαμμος
κι η θάλασσα κακοφανισμένη
Σταματημένος ο αέρας στο Μπέλλα-Πάϊς
Γίνομαι πόλη που διψά για την ειρήνη
Γίνομαι γη που καρπίζει ελιές
και σοδειά του ανθρώπου της δικής μου πατρίδας
Γνωρίζω ότι αυτό είναι το χέρι της πατρίδας μου
Γνωρίζω ότι αυτός είναι ο αέρας των βουνών μας
Έγινε η χωριατοπούλα με τις πλεξούδες
καθώς το εφτάκαρπο της γης μου
ρόδο του βουνού
έγινε η μυρωμένη Κερύνεια