Μιχαηλίδης Ιππόλυτος

Ιερωμένος, αρχιμανδρίτης του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Γεννήθηκε στο Καϊμακλί το 1881 και πέθανε το 1960. Μόλις αποφοίτησε από το δημοτικό, στάληκε στα Ιεροσόλυμα όπου σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού. Αποφοίτησε το 1903 και διορίστηκε στο πατριαρχικό γραφείο Ιεροσολύμων. Το 1904 χειροτονήθηκε διάκονος από τον πατριάρχη Δαμιανό κι έγινε γραμματέας του πατριαρχείου καθώς και του πατριαρχικού περιοδικού Νέα Σιών. Το 1910 διορίστηκε γραμματέας της ιεράς συνόδου του πατριαρχείου και λίγο αργότερα βιβλιοφύλακας της κεντρικής πατριαρχικής βιβλιοθήκης. Το 1912 έγινε μέλος της τετραμελούς εφορείας του τυπογραφείου του πατριαρχείου. Το 1914 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και αρχιμανδρίτης κι έγινε συνοδικό μέλος του πατριαρχείου. Απετέλεσε επίσης μέλος της τριμελούς διοικούσης επιτροπής του Παναγίου Τάφου. Εργάστηκε εξάλλου ως αρχισυντάκτης της Νέας Σιῶνος.

 

Το 1929 αποσπάσθηκε στην Κύπρο όπου ανέλαβε υπηρεσία στην Αρχιεπισκοπή. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού Ἀπόστολος Βαρνάβας (1930-1933,1939-1941 και 1948 μέχρι το θάνατό του το 1960).

 

Μεταξύ 1933 και 1939 υπηρέτησε ως ηγούμενος του μοναστηριού του Αγίου Χρυσοστόμου στον Κουτσοβέντη και έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο. Το 1937 διορίστηκε αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον θάνατό του.

 

Έγραψε πλήθος άρθρων και μελετών θρησκευτικού - εκκλησιαστικού περιεχομένου που δημοσίευσε σε εκκλησιαστικά έντυπα. Εξέδωσε εκκλησιαστικού περιεχομένου έργα, καθώς και μεταφράσεις από τη λατινική και ρωσική.