Ρέσιν

Image

Παραδοσιακό κυπριακό έδεσμα από σιτάρι ψημένο σε ζωμό κρέατος, σαν πιλάφι. Προσφερόταν στους πολυπληθείς προσκεκλημένους κατά το φαγοπότι και τη διασκέδαση που ακολουθούσαν την τελετή του γάμου. Η διαδικασία της τελετουργικής παρασκευής του άρχιζε δυο-τρεις μέρες πριν από τον γάμο κι αποτελούσε μέρος των εθίμων του παραδοσιακού κυπριακού γάμου.

 

Κύριο συστατικό για το ρέσιν είναι το σιτάρι. Το σιτάρι καθαριζόταν και στη συνέχεια μεταφερόταν, μέσα σε σκαφίδια σκεπασμένα με κόκκινες μαντήλες και με συνοδεία των μουσικών οργάνων και τραγουδιών, στη βρύση του χωριού. Εκεί οι κοπέλες που βοηθούσαν στην προετοιμασία του γάμου το έπλεναν και κατόπιν το μετέφεραν πίσω στο σπίτι όπου απλωνόταν για να στεγνώσει. Την επόμενη μέρα το σιτάρι το άλεθαν, πάλι με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και τραγουδιών. Το άλεσμά του γινόταν στο χερομύλι που όμως το γύριζαν ανάποδα. Έτσι το σιτάρι δεν έλιωνε αλλά ξεφλουδιζόταν κι έσπαζε ελαφρά. Τέλος, το έψηναν.

 

Το ψήσιμο του σιταριού γινόταν σε μεγάλα δοχεία (καζάνια) και μέσα στον ζωμό στον οποίο είχαν πιο πριν βραστεί και ψηθεί τα κρέατα. Κομμάτια κρεάτων και λίπη αφήνονταν επίσης στα δοχεία, μαζί με το σιτάρι, προσετίθεντο δε και αρώματα. Το ψήσιμο έπαιρνε πολλές ώρες κι απαιτούσε συνεχές ανακάτεμα με μεγάλη ξύλινη κουτάλα. Τελικά γινόταν ένας εύγευστος πηκτός χυλός.

 

Σε παλαιότερες εποχές η προσφορά ενός πιάτου με ρέσιν στον κάθε ένα από τους προσκεκλημένους στο τραπέζι του γάμου, αποτελούσε κανόνα. Σήμερα ακολουθεί τα παλαιά παραδοσιακά έθιμα. Ωστόσο δεν ακολουθείται ολόκληρο το παλαιό τελετουργικό της προετοιμασίας και της παρασκευής του.

Φώτο Γκάλερι

Image