Λεξικόν Κυπριακής Διαλέκτου
« Κατεβάτης (ο) »
Ουσιαστικό
![]()
Σημασία:
1. ο μεντεσές της πόρτας. 2. βλ. καταιβασ̌ιά (1. αυλάκι στο έδαφος που δημιουργείται από τα νερά της βροχής στην κατηφορική τους πορεία. 2. εκεί που καταλήγει το νερό όταν πέφτει).
Συνώνυμα:
Κατεβατόν (το), Κατεβατός (ο)
