Χατζηιωάννου Ευάγγελος

Image

Noμικός, αγωνιστής, δημοσιογράφος και δήμαρχος Λάρνακας. Γεννήθηκε το 1874 στη Λάρνακα και πέθανε το 1944. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε το 1899. Στην ελληνική πρωτεύουσα, κατά την περίοδο των σπουδών του, εντάχθηκε εθελοντικά στη Φοιτητική Φάλαγγα που πήγε στην Κρήτη όπου αγωνίστηκε κατά την Κρητική επανάσταση του 1897. Επιστρέφοντας στην Κύπρο άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στη Λάρνακα από το 1900 κ.ε. Εξελέγη βουλευτής και υπήρξε μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου κατά τις περιόδους 1906-1911 και 1911-1916. Κατά το 1910-1911 παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία. Στην περίοδο 1908-1911 υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος στη Λάρνακα. Ως εθελοντής, πήγε στην Ελλάδα και πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913. Μεταξύ άλλων, πήρε μέρος στην αιματηρότατη μάχη του Αγίου Νικολάου όπου διακρίθηκε για ανδρεία κι όπου τραυματίστηκε.

 

Διετέλεσε διευθυντής και συντάκτης της εβδομαδιαίας πολιτικής εφημερίδας Ἐφημερίς τοῦ Λαο που εκδιδόταν στη Λάρνακα (από το 1906 μέχρι το 1908 μαζί με τον Μιχαήλ Νικολαΐδη και μόνος από το 1908 μέχρι το 1914). Εξελέγη δήμαρχος Λάρνακας το 1914 και υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό μέχρι το 1917. Υπήρξε επίσης έφορος και πρόεδρος των ελληνικών εκπαιδευτηρίων της Λάρνακας (1909-1911).

 

Τον Νοέμβριο του 1917 απεδέχθη παράκληση του πρωθυπουργού της Ελλάδος Ελευθερίου Βενιζέλου (μέσω του πρεσβευτή της Ελλάδος στο Κάιρο Αντωνίου Σαχτούρη) όπως αναλάβει το γενικό προξενείο της Ελλάδος στην Αντίς Αμπέμπα (Αβησσυνία). Έτσι, από το 1918 μέχρι το 1920 υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος της Ελλάδος στην Αβησσυνία. Όταν συμπληρώθηκε η θητεία του, το 1920, επέστρεψε στην Αθήνα. Εργάστηκε στην Ελλάδα, αμισθί, ως μέλος της Κοινής Επιτροπής των Αλυτρώτων Ελλήνων και, μετά την μικρασιατική καταστροφή, ως μέλος της Επιτροπής Προσφύγων. Συνεργάστηκε επίσης στενά με την ημερήσια εφημερίδα Παμπροσφυγική. Επέστρεψε στη Λάρνακα το 1925. Μέλος της συντακτικής επιτροπής της εβδομαδιαίας εφημερίδας Ἰσότης της Λάρνακας, από το 1926 μέχρι το 1931. Επέστρεψε ξανά στην Αθήνα, όπου, μεταξύ άλλων, υπήρξε σύμβουλος της εκεί Κυπριακής Αδελφότητος. Έζησε στην Ελλάδα τα δεινά της γερμανοϊταλικής κατοχής, που όμως τον κατέβαλαν. Πέθανε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της κατοχής.

 

Είχε τιμηθεί από το Ελληνικό κράτος με τον Χρυσούν Σταυρό του τάγματος του Φοίνικος.