Δύση και Κύπρος

Ρωμαϊκή εποχή

Η ρωμαϊκή κυριαρχία στην Κύπρο, που αρχίζει με επεμβάσεις ήδη από το 273 π.Χ. λόγω των ερίδων των Διαδόχων μεταξύ τους, συνεπαγόταν σχέσεις προς την ίδια τη Ρώμη, αλλά και τον ελληνικό κόσμο, του οποίου τα ιερά και οι αγώνες είλκυαν τους Κυπρίους όπως και στα Ελληνιστικά και Κλασικά χρόνια -πολλοί Ελλαδίτες (δάσκαλοι, διανοούμενοι κ.α.) μετανάστευαν στην Κύπρο. Η διατήρηση των ελληνικών διοικητικών θεσμών τοπικής αυτονομίας στα Ρωμαϊκά χρόνια δεν σήμαινε πραγματική πολιτική ελευθερία δυτικού τύπου, αλλά ελεγχόμενη, ανατολικού μάλλον τύπου, πολύ περιορισμένη αυτοδιοίκηση, δεδομένου ότι οι βασικές εξουσίες ανήκαν στους απεσταλμένους του αυτοκράτορα. Λίγοι εξέχοντες Ρωμαίοι εγκαταστάθηκαν στο νησί και δεν αναπτύχθηκε εδώ το Ρωμαϊκό δίκαιον όπως στη Μικρά Ασία κ.α. Ούτε σήμαινε ουσιαστικούς δεσμούς με τη Δύση η προφανώς μισθοφορική παρουσία της κυπριακής κοχόρτιδος στη Δακία. Αφετέρου η περιορισμένη στρατιωτική ρωμαϊκή παρουσία στο νησί συνέβαλε στη διατήρηση των ελληνικών ονομασιών τόπων και της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας, παρά την κολακεία των Κυπρίων προς τους κυριάρχους, που εκφράζεται στον θρησκευτικό τομέα (λατρεία αυτοκρατόρων κλπ.), στην υιοθέτηση ρωμαϊκών επωνύμων από εξέχοντες Κυπρίους, στη ρωμαϊκή χρονολογία κ.α.