Θέατρο

Επιθεώρηση

Στα 1918 εισάγεται στην Κύπρο από την Αθήνα η επιθεώρηση, θεατρικό είδος που πολύ αγαπήθηκε στην Κύπρο γιατί συνδύαζε μουσική, τραγούδι και σάτιρα, στοιχεία ελκυστικά για την εποχή εκείνη και για πολλά χρόνια αργότερα. Εισαγωγείς του είδους ήσαν οι αδελφοί Κώστας και Σωτήρης Μαρκίδης* από την Πάφο, που γνώρισαν το είδος και το αγάπησαν στην Αθήνα όπου σπούδαζαν. Οι δυο αδελφοί, μαζί με άλλους συνεργάτες, ακόμη και με δυο γυναίκες ηθοποιούς που έφεραν από την Ελλάδα, παρουσίασαν συνολικά τρεις επιθεωρήσεις, ορμώμενοι από την Πάφο. Οι λεγόμενες Παφίτικες Επιθεωρήσεις, σε κείμενα του Κώστα Μαρκίδη (ο αδελφός του έπαιρνε μέρος και ως ηθοποιός), μιμούνταν τις αθηναϊκές και σημείωσαν τεράστια επιτυχία παγκυπρίως.

 

Στα χρόνια που ακολούθησαν, πολλοί κυπριακοί θίασοι αλλά και αρκετοί θεατρικοί συγγραφείς ασχολήθηκαν με την επιθεώρηση, είδος στο οποίο εργάστηκαν οι κυριότεροι και δημοφιλέστεροι ηθοποιοί του τόπου, αλλά και αρκετοί Ελλαδίτες. Σε όλα τα δύσκολα, ακόμη και στα κρίσιμα χρόνια που έζησε η Κύπρος στη συνέχεια, η επιθεώρηση ήταν το είδος εκείνο του θεάτρου που γνώριζε μεγάλη επιτυχία. Και ήταν φυσικό, γιατί οι κρίσιμες ακριβώς ιστορικές στιγμές ήσαν εκείνες που πρόσφεραν άφθονο το επιθεωρησιακό υλικό που βασίζεται μεταξύ άλλων και στην επικαιρότητα, ταυτόχρονα δε το κοινό διψούσε να δει και να παρακολουθήσει με ευχαρίστηση εκείνο που μπορούμε να ονομάσουμε πολιτικό θεατρικό σχόλιο, δοσμένο μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα ευχάριστο.