Διώνη

Θεότητα της ελληνικής μυθολογίας. Οι αρχαίοι συγγραφείς την θεωρούν είτε κόρη του Ουρανού και της Γης, είτε κόρη του Νηρέως και της Δωρίδος, είτε κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, είτε μια από τις Δωδωνίδες νύμφες που ανέθρεψαν τον Διόνυσο, είτε Ατλαντίδα, σύζυγο του Ταντάλου και μητέρα του Πέλοπος και της Νιόβης. Το όνομά της σημαίνει σύζυγος του Διός και σαν τέτοια λατρεύτηκε επίσης. Από τα σημαντικά κέντρα λατρείας της στον αρχαίο ελληνικό κόσμο ήταν η Δωδώνη (στην Ήπειρο), όπου και ο φημισμένος ναός του Διός.

 

Σύμφωνα προς ένα από τους πολλούς μύθους τους σχετικούς με την καταγωγή της Αφροδίτης, η Κυπρία θεά του έρωτα ήταν κόρη του Διός και της Διώνης. Έτσι η Αφροδίτη ήταν γνωστή και με το επίθετο Διωναίη (Όμηρος, Ευριπίδης, Θεόκριτος, Βιργίλιος κ.ά.).

 

Σαν μητέρα της Αφροδίτης, η Διώνη πιθανό να λατρεύτηκε και στην αρχαία Κύπρο.