Άγιος Δημητριανός

Image

Χωριό της επαρχίας Πάφου, 560 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, τοποθετημένο στον κύριο δρόμο που οδηγεί από την Πάφο στην Παναγιά και το μοναστήρι της Χρυσορροϊάτισσας. Βρίσκεται κάπου 4 χμ. στα βορειοανατολικά του χωριού Πολέμι. Η απόσταση από την Πάφο στον Άγιο Δημητριανό είναι περίπου 20 χμ.

 

Το χωριό αυτό (αμιγώς ελληνικό) της επαρχίας Πάφου φαίνεται ότι υφίστατο κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια, είχε δε ιδρυθεί μάλλον κατά τα Βυζαντινά χρόνια. Σε παλαιό χειρόγραφο το χωριό μνημονεύεται μεταξύ των οικισμών του διαμερίσματος της Έμπας ή της Χρυσοχούς. Προφανώς πρόκειται για το ίδιο χωριό που μνημονεύει και ο ντε Μας Λατρί, τοποθετώντας το όμως μεταξύ των χωριών της Αχέλειας. Η ύπαρξη αρχαίων τάφων στην περιοχή του χωριού φανερώνει ότι αυτή εκατοικείτο από την Αρχαιότητα.

 

Η περιοχή του χαρακτηρίζεται από λοφώδη τοπογραφία, το δε υψόμετρο κυμαίνεται μεταξύ 300 και 570 μέτρων. Από γεωλογικής απόψεως, στη διοικητική έκταση του χωριού κυριαρχούν οι αποθέσεις του σχηματισμού Λευκάρων (κρητίδες, μάργες και κερατόλιθοι), οι άργιλλοι του σχηματισμού Μονής, οι αποθέσεις του σχηματισμού Κανναβιού (μπεντονίτες και ψαμμίτες) και οι αποθέσεις του σχηματισμού Λευκωσίας (ασβεστολιθικοί ψαμμίτες, κροκάλες και ψαμμιτικές μάργες). Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ασβεστούχα εδάφη και εδάφη του σχηματισμού των Μαμωνιών.

 

Ένα μεγάλο μέρος της έκτασης του χωριού είναι τοποθετημένο πάνω σε μάργες και κιμωλιούχα πετρώματα. Το χωριό δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση περί τα 640 χιλιοστόμετρα. Στο διαμελισμένο τοπίο του χωριού καλλιεργούνται τα αμπέλια, ιδιαίτερα τα οινοποιήσιμα, τα σιτηρά (κυρίως το σιτάρι), τα όσπρια, τα κτηνοτροφικά φυτά, λίγες αμυγδαλιές και λίγα λαχανικά. Καλλιεργούνται επίσης οι ελιές και λίγα εσπεριδοειδή. Η κτηνοτροφία διεξάγεται σε περιορισμένη κλίμακα.

 

Ο Άγιος Δημητριανός συνδέεται οδικά στα βορειοδυτικά με τα χωριά Μηλιά (περί τα 2,5 χμ.) και Δρυνιά (περί τα 3 χμ.), στα βορειοανατολικά με το χωριό Κανναβιού (περί τα 2,5 χμ.) και στα νοτιοδυτικά με το χωριό Ψάθι (περί τα 2 χμ). Συνδέεται επίσης στα βορειοανατολικά με το χωριό Κρίτου Μαρόττου (περί τα 3 χμ).

 

Στο χωριό παρατηρείται μεγάλη αποψίλωση του πληθυσμού. Αν και παρατηρήθηκαν μερικές αυξομειώσεις από το 1881 μέχρι το 1960, εντούτοις μετά την ανεξαρτησία ο πληθυσμός μειώθηκε σημαντικά. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι πλήρεις απογραφές πληθυσμού έχουν ως ακολούθως:

 

Χρονολογία Κάτοικοι
1881 198
1891 208 
1901 203 
1911 217 
1921 235 
1931 218 
1946 216 
1960 234 
1973 200 
1976 187 
1982 138 
1992 102 
2001 85 

 

Ο Ρ. Γκάννις αναφέρει πως πολύ κοντά στην εκκλησία του χωριού βρίσκονται σημαντικοί ρωμαϊκοί τάφοι.