Η Ανδριανή για 35 χρόνια ασχολήθηκε με τη νοσηλευτική έχοντας, όπως λέει σε συνεντεύξεις της, ξεγεννήσει χιλιάδες παιδιά. Είναι υποστηρίκτρια του φυσιολογικού τοκετού.
Ποίηση
Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων της ξεκίνησε να γράφει σχετικά αργά σε ηλικία 50 ετών. Όπως λέει σε συνέντευξη της στην εφημερίδα Πολίτης «πάντα διάβαζα και συνεχίζω να διαβάζω. Άρχισα να γράφω γύρω στα πενήντα μου. Εργαζόμουν ως προϊστάμενη νοσηλεύτρια στον χειρουργικό θάλαμο και κάτι με στενοχώρησε. Τότε, αναπάντεχα, μου βγήκε το πρώτο μου μικρό ποίημα. Δεν με ξάφνιασε όμως ιδιαίτερα το γεγονός γιατί ήμουν σε καθημερινή επαφή με την ποίηση λόγω του πατέρα μου, του λαϊκού ποιητή Ζένιου Α. Ρουσιαλή. Επίσης ο αδελφός μου, ο Κυριάκος Ζένιος, ασχολείται με την ποίηση και έχει εκδώσει μια ποιητική του συλλογή. Η αλήθεια βέβαια είναι πως η πορεία της ζωής μου ίσως να με εμπόδισε να ασχοληθώ με την ποίηση νωρίτερα. Γράφω για τις αγωνίες μου, για τη δυστυχία και την ανισότητα στον κόσμο αλλά και για να υμνήσω τις χαρές και τις ευλογίες της γης και του ανθρώπου. Γράφω για τον πόνο της προσφυγιάς, για τη βαριά ιστορία του τόπου μας και για την ανθεκτικότητα αυτού του μικρού λαού που αγωνίστηκε να επιβιώσει. Πιστεύω βαθιά πως η σχέση του ανθρώπου με τη γη τον κάνει πιο δυνατό, πιο ήρεμο, πιο ταπεινό και πιο σοφό. Η γη διδάσκει υπομονή και την αποδοχή ότι πολλά συμβαίνουν ανεξάρτητα από τη δική μας θέληση, όπως το γύρισμα των εποχών. Έχω ανάγκη την ποίηση. Έχω ανάγκη να γράφω και να διαβάζω ποίηση»
Ποιητικές συλλογές:
- «Οπώρες Πορείας 1»
- «Οπώρες Πορείας 2»
- «Θέλω τόσα να πω»
- «Ψίθυροι και Μιλήματα»
- «Της Ψυχής μου, της Γης μας, του Κόσμου» (Εκδόσεις Πήλιο)
- «Το Φθινόπωρο» (Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου)
- «Χαμόγελο Έβδομο» (Εκδόσεις Ηλία Επιφανίου)
Πηγές:
- Polignosi
- Εφημερίδα Πολίτης - Παράθυρο: Από τη μαιευτική στην ποίηση - Η ζωή και η ποίηση της Ανδριανής Σουρή στον «Π»
