Κιτρομηλίδου Μάγδα

Image

Εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε την Ιη Ιουνίου 1919 στο Κτήμα, όπως λεγόταν, μέχρι πρόσφατα, η πόλη της Πάφου. Πατέρας της ήταν ο Μικρασιάτης Πασχάλης Πασχαλίδης* που υπήρξε ο πρώτος γυμνασιάρχης του Γυμνασίου Πάφου (1915 -1943). Μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο, σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η έκρηξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου εμπόδισε την επιστροφή της στην Κύπρο. Έτσι έζησε στην Αθήνα όλο το διάστημα της γερμανοϊταλικής κατοχής και, στα χρόνια 1943 -1945, εργάστηκε στο Αναμορφωτικό Σχολείο Θηλέων Αθηνών. Από την επιστροφή της στην Κύπρο, το 1945, μέχρι την αφυπηρέτησή της το 1981, εργάστηκε στο Γυμνάσιο Πάφου, το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το Γυμνάσιο Φανερωμένης και το Γυμνάσιο Παλλουριώτισσας. Στα δυο τελευταία σχολεία υπηρέτησε και ως διευθύντρια για δεκαοκτώ χρόνια (1963 - 1967 και 1967 - 1981). Υπήρξε σύζυγος του Μίκη Κιτρομηλίδη* και μητέρα του Πασχάλη Κιτρομηλίδη*.

 

Ως εκπαιδευτικός η Μάγδα Κιτρομηλίδου χαρακτηριζόταν από άοκνη εργατικότητα, αγάπη και σεβασμό προς τους συναδέλφους και μαθητές της, βαθιά πίστη στο ρόλο της παιδείας και παρρησία στην προβολή των παιδαγωγικών της απόψεων. Πίστευε στην ανθρωποποιό δύναμη του σχολείου, που το ήθελε στηριγμένο στην παράδοση. Μολονότι τόνιζε την αξία των κλαsσικών γραμμάτων, τάχθηκε από την αρχή υπέρ της, χωρίς ακρότητες, δημοτικής γλώσσας ως γλωσσικού οργάνου στην εκπαίδευση. Υποστήριζε ακόμη τη στροφή προς την τεχνική εκπαίδευση και προς την εισαγωγή καινοτομιών στη σχολική πράξη.

 

Το συγγραφικό της έργο, γραμμένο κυρίως μετά το 1981, είναι φιλολογικό, λαογραφικό και παιδαγωγικό. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν μελέτες της πάνω στην αρχαία τραγωδία, την κυπριακή ποίηση, την ιστορία των εκπαιδευτικών και πνευματικών πραγμάτων στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας κατά την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας, και στην Πάφο κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία. Στο λαογραφικό της έργο περιλαμβάνεται έκδοση λαογραφικού υλικού που συγκεντρώθηκε από την ίδια και την αδελφή της Αγγελική Πιερίδου στη δεκαετία του 1930, καθώς και υλικού που καταγράφηκε από τον πατέρα της. Στο εκπαιδευτικό της έργο συγκαταλέγονται μελέτες για την παιδική παρεκτροπή και αναμόρφωση, το μάθημα των εκθέσεων και την παιδεία της γυναίκας. Στην κατηγορία αυτή κατατάσσονται και οι πολυάριθμες ομιλίες της ως διευθύντριας σε διάφορες σχολικές εκδηλώσεις.

Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 2004.