Μιχαήλ Χαρίλαος

Image

Ήρωας του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα του 1955-1959. Γεννήθηκε στο χωριό Γαληνή της Τηλλυρίας (επαρχία Λευκωσίας) το 1936. Εκτελέστηκε από τους Άγγλους στη Λευκωσία με απαγχονισμό στις 9 Αυγούστου 1956 (σε ηλικία 20 μόλις χρόνων), μαζί με άλλους δυο συναγωνιστές του, τον Ανδρέα Ζάκο * και τον Ιάκωβο Πατάτσο*.

 

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ (γνωστός ως Χαριλλής) είχε μόρφωση δημοτικού σχολείου. Ανώτερες σπουδές δεν μπόρεσε να κάμει και από νεαρή ηλικία ρίχθηκε στη βιοπάλη. Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Παρά το νεαρό της ηλικίας του εντάχθηκε από τους πρώτους στις τάξεις της ΕΟΚΑ και μάλιστα σε ομάδα κρούσεως υπό τον Μάρκο Δράκο*.

 

Μια από τις επιχειρήσεις στις οποίες είχε πάρει μέρος, ήταν ενέδρα κατά Άγγλων στρατιωτών στο Μερσινάκι* (τοποθεσία κοντά στους αρχαίους Σόλους). Στη μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκε ο ήρωας Χαράλαμπος Μούσκος* (ο πρώτος νεκρός του αγώνα σε μάχη). Τραυματίστηκαν επίσης ο αρχηγός της επιχειρήσεως Μάρκος Δράκος (που κατόρθωσε ωστόσο να διαφύγει) και άλλα μέλη της αντάρτικης ομάδας του, εκ των οποίων συνελήφθησαν δυο: ο Ανδρέας Ζάκος και ο Χαρίλαος Μιχαήλ. Η μάχη στο Μερσινάκι έγινε στις 15 Δεκεμβρίου του 1955. Αργότερα οι Ζάκος και Μιχαήλ δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο.

 

Στο κελί του μελλοθανάτου, κι ενώ πλησίαζε η ημέρα της εκτέλεσής του, ο Χαρίλαος Μιχαήλ αναφέρεται ότι χόρευε κυπριακούς χορούς, φωνάζοντας στους Άγγλους φρουρούς του ότι «οι Έλληνες πεθαίνουν χορεύοντας!» Αντιμετώπισε το θάνατο με εκπληκτική ανδρεία. Αναφέρεται επίσης ότι την ώρα της εκτέλεσής του, όταν ένας Άγγλος αξιωματικός δοκίμασε κάτι να του πει, τον σταμάτησε λέγοντάς του: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν πώς να πεθαίνουν...».

 

Μετά την εκτέλεσή του, οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν δημόσια κηδεία του. Ετάφη στο προαύλιο των Κεντρικών Φυλακών της Λευκωσίας.