Σούνι

Image

Μικρό αμιγές ελληνικό χωριό της επαρχίας Λεμεσού, περί τα 22 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Λεμεσού. Διοικητικά αποτελεί ενιαία έκταση μαζί με το γειτονικό χωριό Ζανατζιά.

 

Το Σούνι είναι κτισμένο σε λοφώδη περιοχή, σε μέσο υψόμετρο 440 μέτρων. Ολόκληρη η διοικητική έκταση του χωριού έχει μια κλίση από τα βόρεια προς τα νότια. Κοντά στα βόρειά του σύνορα το υψόμετρο φθάνει τα 550 περίπου μέτρα, μειώνεται στα 440 μέτρα κοντά στον οικισμό και στα 250 μέτρα κοντά στα νότιά του σύνορα.

 

Από γεωλογικής απόψεως, στη διοικητική έκταση του χωριού κυριαρχούν οι αποθέσεις του σχηματισμού Πάχνας (εναλλασσόμενες στρώσεις κρητίδων, μαργών και ψαμμιτών). Πάνω στα πετρώματα αυτά αναπτύχθηκαν ασβεστούχα εδάφη και τέρρα ρόζα σε καφκάλλα.

 

Το Σούνι δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση περί τα 520 χιλιοστόμετρα. Στην περιοχή του καλλιεργούνται κυρίως οι χαρουπιές, τα σιτηρά και τα νομευτικά φυτά, καθώς και λίγα αμπέλια οινοποιήσιμων ποικιλιών, αμυγδαλιές, ελιές και φρουτόδεντρα (μηλιές, αχλαδιές, ροδακινιές).

 

Από συγκοινωνιακής απόψεως, το Σούνι βρίσκεται περί τα 500 μέτρα ανατολικά του κύριου δρόμου Λεμεσού-Καντού-Μαλιάς με τον οποίο συνδέεται με σκυρόστρωτο δρόμο.

 

Το χωριό γνώρισε πληθυσμιακές αυξομειώσεις. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία οι πλήρεις απογραφές πληθυσμού έχουν ως ακολούθως:

 

Χρονολογία Κάτοικοι
1881
1891
1901
1911
1921 13 
1931 13 
1946 (εγκαταλειμμένο)
1960 66 
1973 81 
1976 72 
1982 94 
1992 229 
2001 402 

 

Στις απογραφές πληθυσμού του 1960, του 1973 και του 2001 οι κάτοικοι του χωριού Σούνι συνυπολογίζονταν με εκείνους του γειτονικού χωριού Ζανατζιά.

 

Η ονομασία του χωριού θυμίζει το γνωστό Σούνιον, ακρωτήρι στην Αττική, όπου και περίφημος ναός του Ποσειδώνος. Ωστόσο με την ίδια ονομασία — Σούνιον — υπήρχε και αρχαίος Δήμος στην Αττική (στην περιοχή του ομώνυμου ακρωτηρίου) που ανήκε πρώτα στη Λεοντίδα φυλή και μετά το 200 π.Χ. στην Ατταλίδα φυλή. Στην Πάρο, επίσης, υπήρχε το αυτό αρχαίο τοπωνύμιο.

 

Δεν αποδεικνύεται σχέση του αττικού Σουνίου με το Σούνι της Κύπρου. Το γεγονός όμως ότι το Σούνι βρίσκεται κοντά στο αρχαίο Κούριον (και προφανώς η περιοχή του υπαγόταν στο αρχαίο βασίλειο του Κουρίου), μας κάνει να υποθέτουμε ότι ίσως το Σούνι διασώζει στην ονομασία του αρχαίο τοπωνύμιο. Η περιοχή του χωριού, πάντως, ήταν σημαντική για την πόλη του Κουρίου, γιατί απ' αυτή την περιοχή η αρχαία πόλη προμηθευόταν (με διοχέτευση σ' αυτήν) το πόσιμο νερό της (τουλάχιστον κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια, πιθανότατα δε και πιο νωρίς).

 

Το Σούνι δεν αναφέρεται σε μεσαιωνικές πηγές. Φαίνεται ότι ο αρχικός οικισμός καταστράφηκε (άγνωστο πότε) και κατά τα πρόσφατα χρόνια επανιδρύθηκε ο μικρός σημερινός.

 

Το Σούνι βρίσκεται, μαζί με τη Ζανατζιά, σε θαυμάσια τοποθεσία με ωραία θέα προς την παράκτια πεδιάδα και τη θάλασσα της Επισκοπής. Γι’ αυτό κι άρχισαν να κτίζονται στην περιοχή των δυο οικισμών, κατά τα τελευταία χρόνια, πολυτελείς εξοχικές επαύλεις.