Η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια

Αρχιτέκτονας. Ο Δημήτριος (Τάκης) Θυμόπουλος, γνωστός και ως Τάκης Θυμόπουλος, ήταν Κύπριος αρχιτέκτονας με σημαντική συμβολή στη μεταπολεμική αρχιτεκτονική της Κύπρου και στην εξέλιξη της σχολικής αρχιτεκτονικής του νησιού. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1919 και πέθανε το 2004.

Ήταν γιος του γλύπτη και πρώτου απόφοιτου της Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών Ανδρέα Θυμόπουλου (1881–1953) και μεγάλωσε σε έντονα καλλιτεχνικό περιβάλλον. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και στη συνέχεια σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από όπου αποφοίτησε το 1941. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του είχε καθηγητές σημαντικές μορφές της ελληνικής αρχιτεκτονικής, όπως τον Δημήτρη Πικιώνη και τον Αναστάσιο Ορλάνδο.

Την περίοδο 1941–1945 εργάστηκε στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων της Ελλάδας και στο τμήμα χωροταξικών και πολεοδομικών μελετών. Το 1945 εργάστηκε στο Υφυπουργείο Ανοικοδόμησης, συμμετέχοντας σε μελέτες ανασυγκρότησης χωριών της Ηπείρου. Ακολούθως ίδρυσε τεχνικό γραφείο στην Αθήνα (1945–1947) και το 1947 μετέβη στο Παρίσι, όπου συνέχισε σπουδές στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts, ενώ εργάστηκε παράλληλα σε αρχιτεκτονικά γραφεία μέχρι το 1951. Σημαντική εμπειρία αποτέλεσε η συμμετοχή του σε έργα στην Μπραζαβίλ και η συνεργασία του με τον αρχιτέκτονα Jean-Yves Normand.

Το 1952 επέστρεψε στην Κύπρο και ίδρυσε τεχνικό γραφείο στη Λευκωσία. Είχε ήδη διακριθεί σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, μεταξύ των οποίων και ο διαγωνισμός για το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο (1951), στον οποίο έλαβε το πρώτο βραβείο, χωρίς όμως το έργο να υλοποιηθεί.

Βλέπε λήμμα: Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο

Κατά την περίοδο 1952–1963 δραστηριοποιήθηκε έντονα στην Κύπρο, μελετώντας πλήθος έργων, κυρίως κατοικιών, πολυκατοικιών και σχολικών κτιρίων. Τα σχολικά του έργα θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά για τη διαμόρφωση της μεταπολεμικής εκπαιδευτικής αρχιτεκτονικής στην Κύπρο. Συμμετείχε επίσης και διακρίθηκε σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, όπως της «Ένωσις Νέων Τραστ» (1956) και της Τράπεζας Κύπρου (1958).

Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του περιλαμβάνονται το Δημοτικό Σχολείο Αγίου Ιωάννη στην Αμμόχωστο (1953), η Ανωτέρα Εμπορική Σχολή Πολεμίου (1955), το Δημοτικό Σχολείο Νεαπόλεως (1956), το Δημοτικό Σχολείο Λυκαβητού (1957), το κτίριο της Τράπεζας Κύπρου στη Φανερωμένη (1958), καθώς και εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Μόρφου και την Παλλουριώτισσα.

Από το 1964 έως το 1967 εργάστηκε στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων στην Αθήνα. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1967 και δραστηριοποιήθηκε μέχρι το 1970, κυρίως σε κατοικίες. Από το 1970 έως το 1984 εργάστηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Γραφείο Μελέτης Πολυτεχνειούπολης, ως προϊστάμενος αρχιτεκτονικών μελετών για τις νέες εγκαταστάσεις του ιδρύματος στην Αθήνα.

Πηγές

1. Αριστείδης Λ. Κουδουνάρης, Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920, Τόμος Α', Λευκωσία, 2018, σελ. 228
2. «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ», Βιογραφικό Λεξικό Ελλήνων Τεχνικών Συνδρομητών της Αρχιτεκτονικής, Τόμος Ι: Αρχιτέκτονες, λήμμα Θυμόπουλος Δημήτριος.
3. Μάριος Οικονομίδης, άρθρο στο Ενημερωτικό Δελτίο ΕΤΕΚ, τεύχος 11, Απρίλιος 1998.
4. Ζήνων Σιερεπεκλής, «Διαδρομές της μεταπολεμικής Αρχιτεκτονικής στην Κύπρο».
5. Hadjichristos, Ch., Michael, A. (2011), Encounters: a Walking Movie. Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου.