Σαβερειάδου Λένια
Η Λένια Σαβερειάδου γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1901 και πέθανε το 1969. Υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους της Κύπρου και δραστηριοποιήθηκε κυρίως κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Παρά την παρουσία της στην καλλιτεχνική ζωή της Αμμοχώστου, για τη ζωή και το έργο της έχουν διασωθεί περιορισμένα στοιχεία και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα συστηματική βιβλιογραφική μελέτη αφιερωμένη σε αυτήν.
Αυτοδίδακτη ζωγράφος, συνδέθηκε με τους καλλιτεχνικούς κύκλους της Αμμοχώστου και συμμετείχε ενεργά στην πνευματική και κοινωνική ζωή της πόλης. Η πρώτη ατομική της έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1957 στο Λύκειο Ελληνίδων Αμμοχώστου, όπου παρουσίασε περίπου ογδόντα έργα. Το 1960 ακολούθησε έκθεση στο ξενοδοχείο Forest Park στις Πλάτρες και, την ίδια χρονιά, έκθεση στο ξενοδοχείο Λήδρα Πάλας στη Λευκωσία, τα εγκαίνια της οποίας τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄. Ανάμεσα στα έργα που παρουσιάστηκαν ήταν και το πορτρέτο του ποιητή Αντώνη Ηλιάκη.
» Βλέπε λήμμα: Τα πρώτα ξενοδοχεία της Κύπρου
Εργάστηκε κυρίως με ελαιογραφία και υδατογραφία. Η θεματογραφία της περιλάμβανε τοπία της Αμμοχώστου, σκηνές από την καθημερινότητα, πορτρέτα και έργα εμπνευσμένα από την επικαιρότητα. Συχνά χρησιμοποιούσε ως μοντέλο τον γιο της, Φρόνη Σαβερειάδη.
Από τα σημαντικότερα έργα της ξεχωρίζει το «Ανθρωπομάζωμα», εμπνευσμένο από τις συλλήψεις Ελληνοκυπρίων στην Αμμόχωστο κατά την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ, με αφορμή τη δολοφονία δύο Βρετανίδων. Γνωστό είναι επίσης το έργο «Σκύλος», εμπνευσμένο από τη Λάικα, τον πρώτο ζωντανό οργανισμό που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη στις 3 Νοεμβρίου 1957.
Στην πρώτη της έκθεση παρουσιάστηκαν έργα όπως οι «Σταύρωση», «Λήδα», «Μαορί» και «Στο Φάληρο», τα οποία χαρακτηρίζονταν από έντονη χρωματική απόδοση. Στα τελευταία χρόνια της δημιουργικής της πορείας φιλοτέχνησε έργα όπως οι «Ο γαλάζιος κατάδικος», «Ο Εθνάρχης» (πορτρέτο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄), «Φως ή σκιά», «Τα χρυσά χρώματα», «Ώριμα στάχυα», «Σκοτεινά νερά», «Τα τρία κυπαρίσσια» και «Αγία Τριάδα», στα οποία κυριαρχούν οι αλληγορικές συνθέσεις, η λυρική διάθεση και η έμφαση στη δύναμη του χρώματος.
Σχολιάζοντας την πρώτη της έκθεση στην εφημερίδα Ελευθερία, ο ποιητής Αντώνης Ηλιάκης υπογράμμισε ότι, παρά τον αυτοδίδακτο χαρακτήρα της δημιουργού, τα έργα της διέθεταν ειλικρίνεια έκφρασης και δημιουργική τόλμη. Ξεχώρισε ιδιαίτερα τον πίνακα «Ζωή», του οποίου η θεματική, όπως σημείωσε, παρέπεμπε στο υπαρξιακό έργο του Πολ Γκωγκέν Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;.
Πηγή:
- Μαρίνα Σχίζα, Η Αμμόχωστος της εικαστικής δημιουργίας, Σύλλογος Φίλων και Αποφοίτων των Ελληνικών Γυμνασίων Αμμοχώστου, Λευκωσία, 2026