Ιμέριος

Ιστορικό πρόσωπο, ναύαρχος του βυζαντινού στόλου που έδρασε κατά την πρώτη δεκαετία του 10ου αιώνα. Είναι γνωστός κυρίως για τις ναυτικές του επιχειρήσεις κατά των Αράβων σε διάφορα μέρη της Μεσογείου επί ημερών του Βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος Στ' του Σοφού. Οι κυριότερες ναυτικές και στρατιωτικές δραστηριότητες του Ιμερίου μεταξύ 900 και 912 ήταν μια αποστολή του να απελευθερώσει την Κρήτη από τους Άραβες το 902, που απέτυχε, μια δεύτερη αποστολή του στην Κρήτη το 904 που και πάλι δεν είχε ουσιαστικά αποτελέσματα, επιθέσεις του στη Συρία, την Κιλικία και άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, μια νίκη του επί του αραβικού στόλου το 909 και μια ήττα του από τον αραβικό στόλο το 912 κοντά στη Σάμο. Μετά την ήττα του το 912, επέστρεψε στο Βυζάντιο όπου όμως συνελήφθη και περιορίστηκε στη μονή Καμπά.

 

Κατά τη διάρκεια των ναυτικών του επιχειρήσεων κατά των Αράβων, ο Ιμέριος χρησιμοποίησε την Κύπρο ως ναυτική του βάση για επιδρομές στην ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Κρήτη, ο Ιμέριος πήρε σημαντική βοήθεια, κυρίως προμήθειες, από την Κύπρο. Στις ναυτικές του επιθέσεις κατά των Αράβων στην ανατολική Μεσόγειο, ο Ιμέριος συνεργάστηκε με τον τότε Βυζαντινό άρχοντα της Κύπρου Λέοντα Συμβατίκη* (κατά το 909 - 910), ο οποίος και τον συνέδραμε.

 

Εξαιτίας της χρησιμοποίησης της Κύπρου ως ναυτικής βάσης για τις επιθέσεις του Ιμερίου στην ανατολική Μεσόγειο, κι εξαιτίας του γεγονότος ότι οι Έλληνες Κύπριοι υποστήριξαν και συνέδραμαν τον Βυζαντινό ναύαρχο, πραγματοποιήθηκε το 912 μια από τις πιο καταστροφικές επιδρομές των Αράβων κατά του νησιού, υπό τον ναύαρχο Νταμιάνα*. Οι Άραβες επιδρομείς λεηλατούσαν την Κύπρο για τέσσερις μήνες και, φεύγοντας, πήραν μαζί τους πάρα πολλά λάφυρα και μεγάλο αριθμό Κυπρίων αιχμαλώτων. Την πορεία των αιχμαλώτων προς την Ανατολή, όπου προορίζονταν να πωληθούν ως σκλάβοι, ακολούθησε μέχρι τη Βαγδάτη ο επίσκοπος Κυθρέας άγιος Δημητριανός*, ο οποίος και κατόρθωσε ν' απελευθερώσει πολλούς. Την αποστολή του αγίου Δημητριανού υποστήριξε και ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικόλαος Μυστικός*, ο οποίος κι έστειλε, τον Αύγουστο του 913, επιστολή στον χαλίφη της Βαγδάτης υποστηρίζοντας ότι οι Κύπριοι δεν ευθύνονταν για τις πράξεις του Ιμερίου.