Η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμμόχωστο, στην περιοχή της Αγίας Ζώνης, το 1943 και αποφοίτησε από το Εμπορικό Λύκειο. Η Μαρία Τούρου ασχολήθηκε με την τέχνη από πολύ μικρή. Ήταν τεσσάρων μόλις χρόνων όταν πήρε στα χέρια της χρώματα και άρχισε να ζωγραφίζει.

Στο δημοτικό, σε μια τάξη με τριάντα παιδιά, ξεχώριζε, μαζί με τη συμμαθήτριά της, Νίκη Κατσαούνη.

Στο γυμνάσιο, η Μαρία δεν έκανε το μάθημα τέχνης, ζωγράφιζε όμως από μόνη της και λάμβανε πάντα μέρος στην τελική έκθεση, που έκανε το σχολείο. Όντας πολύ καλή μαθήτρια, οι καθηγητές της την προέτρεπαν να ακολουθήσει κάποιαν επιστήμη, η επιθυμία όμως της ίδιας της Μαρίας, ήταν να σπουδάσει ζωγραφική. Στα μαθητικά της χρόνια, στην Αμμόχωστο, επισκεπτόταν συχνά την Δημοτική Πινακοθήκη και περιεργαζόταν τα έργα τέχνης -όταν αργότερα επέστρεψε στην Αμμόχωστο, η Πινακοθήκη αγόρασε και ένα έργο της.

Φεύγοντας από την Κύπρο πήγε στο Λονδίνο, χωρίς όμως να έχει πορτοφόλιο. 

Σπούδασε στο Hammersmith Scholl of Art και ενδιάμεσα πήγε στο Ποσιτάνο Ιταλίας οπου παρακολούθησε μόνο ζωγραφική με καθηγητή τον διάσημο Francis Bacon,  ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή επισκέπτης καθηγητής. Σην Ουάσινγκτον πήγε στο  Corcoran School of Art όπου έκανε λιθογραφία.

Το ίδιο καλοκαίρι πήρε μέρος σε μια ομαδική υπαίθρια έκθεση που έγινε στον Δημόσιο Κήπο. Ήταν η εποχή που στην Αμμόχωστο βρίσκονταν πολλοί καλλιτέχνες, που συνήθιζαν να συναθροίζονται στο καφέ Μποκάτσιο και να συζητούν γύρω από την τέχνη. Ανάμεσά τους ήταν ο συλλέκτης Δημήτρης Πιερίδης, ο Γιώργος Σκοτεινός και ο Πάνος Γιαπάνης, που ήταν διακοσμητής και έκανε τότε πολύ πρωτοποριακές διακοσμήσεις ξενοδοχείων και καταστημάτων.  Το 1967, η Μαρία Τούρου έφυγε για τη Δανία, μετά για το Λονδίνο. Επέστρεψε το 1970, οπότε και διορίστηκε καθηγήτρια στα γυμνάσια Γιαλούσας και στο Καρπάσι.

Το 1972 πήγε στη La Jolla στην  Καλιφόρνια, όπου έκανε έκθεση. Εκεί είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Φράνσις Κρικ (Francis Crick) νομπελίστα επιστήμονα για το DNA που αγόρασε και ένα έργο της. Γνώρισε επίσης και άλλους επιστήμονες που εργάζονταν  στο Salk  institute όπως τον ιδρυτή του  τον Jona Salk εφευρέτη του εμβολίου έναντι της πολυομελίτιδας και τη σύζυγο του Φρανσουα Ζιλό, πρώην φίλη του Πικάσο.

Τα γεγονότα του 1974 την ανάγκασαν να εγκαταλείψει την Αμμόχωστο. Πήγε στην Κολομβία, όπου βρισκόταν ο αδελφός της, για να εκθέσει τα έργα της. Έφυγε από την Κύπρο έχοντας στις αποσκευές της δύο μαγιό, ένα τζιν και τους πίνακές της. Άλλωστε…θα επέστρεφε σε τέσσερις βδομάδες. Οι τέσσερις εβδομάδες έμελλε να γίνουν πέντε χρόνια. Στην Μπόκοτα είχε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Alejandro Oberon, Henrique Grau,Omar Rayo. Δίδαξε συνάμα την αγγλική γλώσσα στο Centro Colombo Americano. Μετά από ένα χρόνο πήγε να ζήσει στη Καρτάχενα, μια πανέμορφη παραθαλάσσια πόλη που τα τείχη της παλιάς πόλης της θύμιζαν Αμμόχωστο. Συνέχισε να διδάσκει την αγγλική γλώσσα , να ζωγραφίζει και να εκθέτει. Στην έκθεση στο Μουσείο πρώτος παρευρέθηκε ο καλλιτέχνης- illustrator Alejandro Oberon που  ζούσε  λίγο πιο κάτω στον ίδιο δρόμο.

Η Κολομβία ήταν  μια υπέροχη χώρα που της χάρισε απίστευτες εμπειρίες. Φεύγοντας από την Κολομβία ταξίδεψε στη Κεντρική Αμερική, Kόστα Ρίκα, Γουατεμάλα, Σαλβαντόρ, Μεξικό. Μετά πήγε στη  Ουάσιγκτον στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έζησε για 16 χρόνια. Συνδέθηκε με τη γκαλερί Touchstone όπου εξέθεσε τακτικά έργα της. Παράλληλα έγινε βοηθός διευθύντρια του κέντρου τεχνών WWAC (Washington women’s art center) και διηύθυνε το Holistic Art center.  Έζησε επίσης Νέα Υόρκη, Τέξας, Χαβάη.  Ήταν μια περιπέτεια, που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη δουλειά της:  έγινε πιο αφηρημένη, με δυναμικά χρώματα.

Η επιστροφή στη Κύπρο έγινε σταδιακά στα εφτά χρόνια.. Ήθελε να ζήσει στην ύπαιθρο και έτσι διάλεξε τα Πάνω Λεύκαρα όπου ζει και εργάζεται,  προσωρινά μέχρι να πάει πίσω στη πόλη της την Αμμόχωστο. Τα τελευταία  χρόνια  η δουλειά  της από figurative αρχίζει να γίνεται πιο αφηρημένη με δυνατή παλέτα χρωμάτων χωρίς να σημαίνει ότι έχει εγκαταλείψει την φιγούρα.

Πηγές

1. Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια
2. Η Αμμόχωστος της Εικαστικής Δημιουργίας, Μαρίνα Σχίζα, Σύλλογος Αποφοίτων και Φίλων των Ελληνικών Γυμνασίων Αμμοχώστου Β' επαυξημένη έκδοση, Λευκωσία, 2026