Πηλαβάκης Κώστας

Image

Φιλόλογος - Συγγραφέας. Γεννήθηκε και έζησε στη Λεμεσό και υπηρξε ενεργό μέλος του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλης. Διδαξε στο Ελληνικό Γυμνασιο Λεμεσού. Σε φωτογραφία της σχολικής χρονιάς 1924–25 εμφανίζεται ως καθηγητής μαζί με τον Νικόλαο Ξιούτα.

 

Υπήρξε μέλος της επιτροπής ίδρυσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Λεμεσού το 1945, μαζί με εξέχουσες προσωπικότητες της πόλης όπως ο Νικόλας Ξιούτας, ο Αμφιτρύων Υδραίος κ.ά. Το κτίριο που στεγάζει σήμερα τη Βιβλιοθήκη είναι το ιστορικό Μέγαρο Πηλαβάκη, το οποίο σχετίζεται άμεσα με την οικογένεια Πηλαβάκη και έχει ανακαινιστεί ως Δημοτική Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη.

 

Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η Λεμεσός σ’ άλλους καιρούς» (εκδόσεις Ονήσιλος, 1997), το οποίο καλύπτει την ιστορία της Λεμεσού από το 1830 ως το 1930. 

 

Αναφορά στην πορνεία

Ο Κώστας Πηλαβάκης στο βιβλίο του «Η Λεμεσός σε άλλους καιρούς» αναφέρει για το θέμα της πορνείας στη Λεμεσό:

 

«Φτωχούς, ζητιάνους και πόρνες είχαν βέβαια κι’ οι άλλες πόλεις της Κύπρου και στην πρωτεύουσα ανθούσε η επαιτεία και η πορνεία. Η Λεμεσός όμως δεχόταν διαρκώς φτωχούς όχι μόνο από την επαρχία της αλλά και από την επαρχία Πάφου. Όσο για τις πόρνες εξηγήσαμε προηγουμένως πώς αυξανόταν ο αριθμός τους με την «επιστράτευση» που γινόταν όταν κατέφθαναν Αγγλικά πολεμικά. Μερικές απ’ αυτές έμεναν συνήθως και όταν τελείωνε το «πανηγύρι». Λεμεσιανές πόρνες, έκτος από τις φτωχές Τουρκάλες που κατοικούσαν σε χαμόσπιτα στην κοίτη του Γαρύλλη ή κοντά σ’ αυτή — οι γυναίκες του Ποταμού, όπως τις έλεγαν — και πουλούσαν το κορμί τους για ασήμαντα πράγματα, ήταν ελάχιστες. Οι περισσότερες προέρχουνταν από το εξωτερικό ή από άλλες πόλεις και χωριά της Κύπρου. Δυο τρεις ήταν «τραβηγμένες» (παλλακίδες), όπως η Λίζα, η ΑDΑ και η Χρισταλλένη. Από τις άλλες, τις «κοινές», ονομαστές ήταν η Ασπασία, η Φροσκού, η Φάνη, η Μαρίκα (από την Πόλη,) η Αναστασία η Κολοσσιατού, η Άννα η Καρπασιτού, οι αδελφές Δέσποινα και Μυριάνθη από τη Σκάλα και μερικές Τουρκάλες – η Λαϊκκά, η Κεζιμπά. κ.ά. Επίσκεψη σ’ αυτές πληρωνόταν από τρία ως πέντε σελίνια.

 

 

Πηγή:

  1. Polignosi

Φώτο Γκάλερι

Image
Image