Γουδί

Image

Χωριό της επαρχίας Πάφου, στην κοιλάδα της Χρυσοχούς, 100 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται 6 χμ. στα νότια της Πόλης, απλωμένο σε μια ήπια πλαγιά μεταξύ 60 και 120 μ., και σ' απόσταση 250 μ. από τον ποταμό της Χρυσοχούς.

 

Οι ξερορεντζίνες και τα προσχωσιγενή εδάφη αναπτύχθηκαν πάνω στους πηλούς, τις μάργες, τις αμμώδεις μάργες, τους ασβεστολιθικούς ψαμμίτες και τους μαργαϊκούς ασβεστόλιθους. Στο χωριό, με μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 575 χιλιοστόμετρα, καλλιεργούνται σιτηρά, όσπρια, καπνός, νομευτικά φυτά, λαχανικά, αμπέλια, εσπεριδοειδή, αμυγδαλιές, ελιές και χαρουπιές. Καλλιεργούνται επίσης λίγες καρυδιές και αβοκάτο. Το Γουδί περιλαμβάνεται στο αρδευτικό σχέδιο της Χρυσοχούς και έχει ωφεληθεί από αυτό με την άρδευση έκτασης γης από το φράγμα της Ευρέτου. Η κτηνοτροφία στο χωριό είναι πολύ περιορισμένη και διεξάγεται πάνω σε οικιακή βάση. Σήμερα στο χωριό λειτουργεί ελαιοπιεστήριο.

 

Το Γουδί γνώρισε πληθυσμιακή αύξηση μέχρι το 1960, ενώ αργότερα άρχισε η μείωση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία οι πλήρεις απογραφές πληθυσμού έχουν ως ακολούθως:

 

Χρονολογία Κάτοικοι
1881 110 
1891 151 
1901 161 
1911 199 
1921 217 
1931 218 
1946 274 
1960 277 
1973 175 
1976 170 
1982 165 
1992 110 
2001 145 

 

Το Γουδί συνδέεται στα Ν. και ΝΑ. με τα χωριά Χόλη και Σκούλλη και στα Α. με τον κύριο δρόμο Πάφου - Πόλης. Η σημαντικότερη πηγή που υπάρχει για την προέλευση του σημερινού οικισμού είναι ο ντε Μας Λατρί, που μνημονεύει το χωριό με τις ονομασίες Voudi και Vuii. Ο ίδιος συγγραφέας το περιλαμβάνει στον κατάλογο των λουζινιανοβενετικών βασιλικών κτημάτων και μαζί με άλλα έντεκα χωριά το κατατάσσει στην επαρχία της Χρυσοχούς.

 

Ο Ι.Κ. Περιστιάνης σημειώνει πως στο Γουδί τα γράμματα διδάχθηκαν πριν από την αγγλική κατοχή. Όπως ο συγγραφέας παρατηρεί, οι μαθητές διδάσκονταν μόνο ἀνάγνωσιν,τοι παιδαγωγίαν ( Ἀλφαβητάριον).

 

Στο χωριό αναπτύχθηκε κατά τα παλαιότερα χρόνια η κεντητική. Σύμφωνα με την Αγγελική Πιερίδου, το Γουδί όπως και τα χωριά Φύτη, Στατός και Λυσός ειδικεύονταν στα πλουμιά της βούφας.