Παναγίδης Σολομών

Οικονόμος με πλούσια εκκλησιαστική και εθνική δράση στην πόλη και επαρχία Λεμεσού. Γεννήθηκε το 1893 στην Αμμόχωστο. Υπήρξε ένας από τους πρώτους φοιτητές του Παγκυπρίου Διδασκαλείου από όπου αποφοίτησε το 1916. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δάσκαλος σε διάφορα χωριά, όπως το Καλό Χωριό Λεμεσού, τη Σωτήρα Αμμοχώστου και τον Άγιο Ιωάννη Αγρού. Το σχολικό έτος 1920-21 δίδαξε στο χωριό Κρίβα της Μακεδονίας ανταποκρινόμενος σε σχετική παράκληση της ελληνικής κυβέρνησης προς τους δασκάλους της Κύπρου να επανδρώσουν τα εκπαιδευτήρια των περιοχών που είχαν απελευθερωθεί κατά τον πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Ιερέας χειροτονήθηκε το 1928 από τον τότε μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημο Μυλωνά, ο οποίος του ανέθεσε τα καθήκοντα του ιεροκήρυκα στα χωριά της Πιτσιλιάς. Για την εθνική δράση που ανέπτυξε την περίοδο αυτή, η αποικιοκρατική κυβέρνηση των Άγγλων τον εντόπισε για πολύμηνο διάστημα στο Καλό Χωριό Λεμεσού.

 

Το 1933 ο Σολομών Παναγίδης ανέλαβε τη θέση του εφημέριου στον ναό της Αγίας Τριάδος Λεμεσού, όπου και ίδρυσε το πρώτο κατηχητικό στην Κύπρο. Έκτοτε ανέπτυξε πλούσια εκκλησιαστική δράση στην πόλη της Λεμεσού, ίδρυσε την πρώτη κατασκήνωση στον Άγιο Ιωάννη Αγρού (1937) και την πρώτη Χριστιανική Οργάνωση Νέων—OXEN—(1939). Ταυτόχρονα υπηρέτησε και ως καθηγητής θρησκευτικών στο Γυμνάσιο Λεμεσού.

 

Ο Σολομών Παναγίδης υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας «Παρατηρητής» καθώς και πολλών άλλων εντύπων. Εξέδωσε τα βιβλία: α) «Οδηγός σηροτροφίας», Βαρώσια, 1926, β) «Τίναγμα προβατίνου δέρματος από σώματα λύκων», Λεμεσός, 1935, γ) «Χριστιανισμός, Σοσιαλισμός και Χριστιανική Σοσιαλιστική Κίνησις στην Ευρώπη και αλλού», Λεμεσός, 1945.

 

Ο Σολομών Παναγίδης πέθανε το 1964. Μετά το θάνατό του οι μαθητές και τα πνευματικά του τέκνα ίδρυσαν το Ίδρυμα «Σολομώντος Παναγίδη», το οποίο επιδιώκει την συνέχιση του έργου του.