Λευκωσία πόλη

Βιομηχανία

Οι ρίζες της βιομηχανίας στη Λευκωσία βρίσκονται στο πανάρχαιο επάγγελμα του λαϊκού τεχνίτη: του υφαντή, του υποδηματοποιού, του βυρσοδέψη, του κωμοδρόμου και άλλων. Ο τεχνίτης ήταν τότε και μαγαζάτορας, και στη Λευκωσία τα περισσότερα μαγαζιά εκτείνονταν κατά μήκος του δρόμου που άρχιζε από την πύλη Αμμοχώστου και κατέληγε στην πύλη Πάφου. Η οδός Πάφου ήταν ο κατ’ εξοχήν δρόμος των κωμοδρόμων και των καζαντζήδων, ενώ λίγο έξω από την πύλη, στον χώρο του Δημοτικού Κήπου, βρισκόταν το βυρσοδεψείο. Στην καρδιά της πόλης κτίστηκε λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα το πρώτο εργαστήριο επεξεργασίας του καπνού από δυο Ελλαδίτες, τον Γεώργιο Διανέλλο και τον Ιωάννη Βεργόπουλο, οι οποίοι το 1912 ίδρυσαν το πρώτο καπνεργοστάσιο στη Λευκωσία κι υπήρξαν συνάμα και μεγάλοι ευεργέτες της. Σε διάφορα μέρη της πόλης είχαν τα εργαστήριά τους οι διάφοροι μαστόροι: υφαντές, υποδηματοποιοί, επιπλοποιοί, καρεκλάδες, ράφτες κι άλλοι, μ’ ένα, δυο βοηθούς και μαθητευόμενους ο καθένας.

 

Απ’ αυτούς τους τεχνίτες και μαγαζάτορες της Λευκωσίας, εξελίχθηκε μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου η υποτυπώδης βιομηχανία. Οι πρώτες βιομηχανίες στην πρωτεύουσα ασχολούνταν κυρίως με την παραγωγή σιγαρέτων, οίνων και οινοπνευμάτων, αναψυκτικών, μπύρας, αλεύρων, μακαρονιών, τυριών, σησαμέλαιου, πάγου, σαπουνιού, μπογιάδων υποδημάτων, υποδημάτων, τούβλων και μαρμαρακιών, και με την επεξεργασία του βαμβακιού και των δερμάτων.

 

Μετά την ανεξαρτησία το 1960, στόχος του Πρώτου Πενταετούς Προγράμματος Αναπτύξεως ήταν η ενθάρρυνση εκείνων των βιομηχανιών, οι οποίες θα χρησιμοποιούσαν ντόπιες πρώτες ύλες και θα μεταποιούσαν τις εισαγόμενες με ψηλή όμως την προστιθέμενη αξία. Στη Λευκωσία και τα προάστιά της δημιουργήθηκαν για τον σκοπό αυτό βιομηχανικές περιοχές και ζώνες. Επίσης κατασκευάστηκε νέο σύγχρονο αεροδρόμιο προς διευκόλυνση των κάθε είδους αεροπορικών μεταφορών και για την ενθάρρυνση του τουρισμού, κι ιδρύθηκαν η Τράπεζα Αναπτύξεως για τη χρηματοδότηση μακροπρόθεσμων βιομηχανικών έργων, το Κέντρο Παραγωγικότητος για την εκπαίδευση τόσο του διευθυντικού όσο και του εργατικού προσωπικού, το Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο για την κατάρτιση των υπευθύνων των τεχνικών της βιομηχανίας και η Αρχή Βιομηχανικής Καταρτίσεως για την προώθηση της βιομηχανικής κατάρτισης του εργατικού δυναμικού.

 

Ιδιαίτερη βιομηχανική ανάπτυξη γνώρισε η Λευκωσία μετά την τουρκική εισβολή του 1974, στο πλαίσιο της προσπάθειας επαναδραστηριοποιήσεως. Σύμφωνα με την απογραφή επιχειρήσεων του 1985, στην πόλη της Λευκωσίας ήσαν εγκατεστημένες το 1984 γύρω στις 1.400 βιομηχανικές μονάδες και εργαστήρια που απασχολούσαν 7.462 άτομα. Η Λευκωσία είναι σήμερα το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο της Κύπρου και συγκεντρώνει όλα σχεδόν τα είδη των βιομηχανιών που υπάρχουν στην Κύπρο όπως είναι: είδη διατροφής, ποτών, καπνού, υφαντών, ραπτικής ενδυμάτων, επεξεργασίας δερμάτων και γουναρικών, υποδημάτων, ξύλου και φελλού, επίπλων, ειδών χάρτη και εκτυπώσεων. Επίσης βιομηχανίες χημικών προϊόντων, ελαστικών, πλαστικών ειδών, προϊόντων μετάλλου, μη μεταλλικών ορυκτών, κατασκευής μεταφορικών μέσων, μη ηλεκτρικών μηχανών και συσκευών, ηλεκτρικών συσκευών και μηχανών, υπηρεσίες επιδιορθώσεως και ποικίλες άλλες βιομηχανίες.